دستور تخلیه یکی از سریعترین راهکارهای قانونی برای بازپسگیری ملک پس از پایان مدت اجاره است؛ اما صدور آن منوط به وجود شرایط قانونی است.
مهمترین نکته این است که دستور تخلیه با حکم تخلیه تفاوت دارد. در صورتی که مدت اجاره به پایان رسیده، رابطه استیجاری و قرارداد واجد شرایط قانونی باشد و اختلاف مؤثری درباره اصل اجاره وجود نداشته باشد، میتوان از سازوکار دستور تخلیه استفاده کرد.
در قراردادهایی که مستأجر ودیعه یا قرضالحسنه پرداخت کرده است، تخلیه ملک منوط به رعایت مقررات مربوط به استرداد یا تودیع مبلغ ودیعه خواهد بود. از سوی دیگر، اگر درباره اعتبار قرارداد یا مالکیت اختلاف وجود داشته باشد، طرح دعوای تخلیه ضرورت پیدا میکند.
سه موضوع مهم پیش از اقدام:
در نتیجه، انتخاب صحیح بین دستور تخلیه و دعوای تخلیه، مهمترین گام برای جلوگیری از اتلاف وقت و هزینه و رسیدن سریعتر به نتیجه است.
